دست نوشته های پیروز

همه چیز به همین لحظه ها بستگی دارد به روزهایی که من قادر به بیان احساساتم نیستم .و همه چیز در یک نگاه خلاصه می شود.شاید او مرا فهمیده شاید …اما من هنوز هم از او دورم دور دور …چگونه احساساتم را بیان کنم وقتی به عقب برمی گردم کوهی از مشکلات و کارهای ناتمام پیش روی دارم چگونه می خواهم با او باشم و بی او. و تا کی به اتاقک تنهایی خود پناه ببرم

شاید حق زندگی من همین است

تنهایی ….تنهایی

وقت دلتنگی من

ساعت بیداری

هم زبونی با سایه ها

بهترین دلخوشیه

سایه ها حرفی ندارن

که بخوان با من نمونن

اونقدر تنها شدن

که به فکر هم زبونن

پ.سکوت

شهریور 87

وقت رسیدن شبه

شب منو دلتنگ می کنه

نور چراغ برقای شهر

امشب بازم مهمونمه

پ.سکوت